Koło Łowieckie Nr 1 Szarak w Nysie

Rok założenia: 1947

Założyciele: Aleksander Brzeziński, Mieczysław Dargiel, Edmund Gawłowicz, Aleksander Klukacz, Michał Klukacz, Stanisław Kokoszka, Jan Konowalczuk, Władysław Kościelny, Florian Krzyżanowski, Józef Kurzawa, Władysław Lesiak, Józef Noga, Bolesław Orłowski, Rudolf Pawlicki, Tadeusz Plesnerowicz, Jan Sawicki, Józef Tabaszewski.

W1945 roku, bezpośrednio po II wojnie światowej, istniały tworzone wg przedwojennych przepisów prawnych spółki łowieckie, które działalność łowiecką prowadziły na gruntach rolnych wydzierżawianych indywidualnie od gmin. Do polowania upoważniały wówczas myśliwych tzw. karty łowieckie, wydawane przez starostów powiatowych. W 1947 roku spółki łowieckie zostały rozwiązane. W ich miejsce powołano stowarzyszenia łowieckie w formie kół myśliwskich. W Nysie powstało Koło Myśliwskie „Szarak”, które liczyło 17 członków. W tej formie organizacyjnej przetrwało do 1953 roku, kiedy nastąpiła likwidacja stowarzyszeń łowieckich. Z inicjatywy 14 dotychczasowych członków stowarzyszenia Koło Myśliwskie „Szarak” w Nysie, Aleksandra Brzezińskiego, Mieczysława Dargiela, Edmunda Gawłowicza, Aleksandra Klukacza, Michała Klukacza, Stanisława Kokoszki, Jana Konowalczuka, Floriana Krzyżanowskiego, Józefa Kurzawy, Władysława Lesiaka, Józefa Nogi, Bolesława Orłowskiego, Rudolfa Pawlickiego i Tadeusza Plesnerowicza, 26 czerwca 1953 roku wystąpiono do Tymczasowej Rady Łowieckiej w Opolu z wnioskiem o wpisanie koła do rejestru Zrzeszenia Polski Związek Łowiecki. Decyzja ówczesnych wojewódzkich władz łowieckich w Opolu zapadła w tej sprawie 10 lipca 1953 roku – zostało utworzone Koło Łowieckie Nr 1 w Nysie, które działa do dnia dzisiejszego. Pierwsze Walne Zgromadzenie Koła odbyło się 24 lipca 1953 roku. W obradach brało udział 12 członków, którzy wybrali władze koła. Pierwszy zarząd koła stanowili: Józef Noga (przewodniczący), Józef Kurzawa (łowczy), Tadeusz Plesnerowicz (sekretarz) i Edmund Gaw-łowicz (skarbnik). Wybrano również Komisję Rewizyjną, która działała w składzie: Aleksander Brzeziński (przewodniczący), Michał Klukacz (zastępca przewodniczącego) i Rudolf Pawlicki (członek). Nazwę „Szarak” przywrócono na Walnym Zgromadzeniu Koła 15 kwietnia 1987 roku. Odnotować należy, że prezesami zarządu koła byli: Józef Noga (1953-1959), Józef Kurzawa (1959-1963), Kazimierz Pawlik (1963-1968), Jan Święszek (1968-1970), Jan Walczak (1970-1974), Tadeusz Rusecki (1974-1979), Grzegorz Otrocki (1979-1981), Wiktor Brocki (1981-1983), Wiktor Wołoszyk (1983 – do dnia dzisiejszego). Najstarszym członkiem koła jest Kol. Edmund Gawłowicz, jeden z najbardziej zasłużonych myśliwych, pionier łowiectwa na ziemi nyskiej, mający ponad 60-letni staż łowiecki. Był inicjatorem pierwszych powojennych struktur łowieckich na ziemi nyskiej, współzałożycielem Koła Myśliwskiego „Szarak” w Nysie. Przepracował ponad 50 lat w strukturach PZŁ, m.in. jako członek Wojewódzkiego Sądu Łowieckiego, łowczy powiatowy, łowczy koła, skarbnik koła. Za zasługi dla łowiectwa został odznaczony m.in. najwyższym odznaczeniem łowieckim – Złomem. W kole są myśliwi o bogatym doświadczeniu organizacyjnym: Wiktor Wołoszyk np. pełni funkcję prezesa zarządu koła ponad 24 lata, Ryszard Słodkowski natomiast jest łowczym również od ponad 24 lat, a zarazem jednym z najbardziej doświadczonych myśliwych z 42-letnim stażem łowieckim. Obecnie koło liczy 32 członków macierzystych i 1 niemacierzystego.

Koło gospodaruje na terenie dwóch obwodów: obwodu łowieckiego nr 114 „Hajduki Nyskie” i obwodu łowieckiego nr 116 „Lipowa”, położonych na terenie powiatu nyskiego. Są to typowe obwody polne o łącznej powierzchni 9818 ha. Las zajmuje zaledwie ok. 9% ich powierzchni. Podstawowymi gatunkami zwierzyny łownej są: jeleń, sarna, dzik, borsuk, lis, gęś, kaczka i bażant. W przeszłości zaliczał się do nich również zając, który w ostatnich latach prawie wyginął. Obecnie działalność koła koncentruje się na pracach nad zwiększeniem pogłowia zwierzyny drobnej – głównie kuropatwy i bażanta. Corocznie koło wypuszcza do łowiska kilkaset bażantów i kilkadziesiąt par kuropatw, które po zakupie w OHZ przechodzą okres adaptacyjny w posiadanej przez koło wolierze. Koło ma również zamiar przystąpić odtworzenia w dzierżawionych obwodach populacji zająca. Rozważany jest także pomysł, aby wykorzystując sprzyjającą do tego celu topografię terenu obwodów łowieckich, podjąć próbę zasiedlenia w nich dzikiego królika.

Członkowie koła: Dariusz Bagnicki (skarbnik), Bohdan Bełtowski, Grzegorz Budek, Roman Ciosmak, Czesław Forczek, Mieczysław Forczek, Zdzisław Gargoliński, Edmund Gawłowicz, Kazimierz Gełgut, Ryszard Grabowy, Arkadiusz Jaworski, Paweł Jaworski, Ryszard Jaworski (sekretarz zarządu koła), Jan Kłębek, Jerzy Kręcichwost, Piotr Kurnicki, Czesław Leśniowski, Jan Mazurkiewicz, Jan Mordarski, Władysław Oszytko, Stanisław Potoczak, Bogdan Sadowski, Zdzisław Sadowski (członek niemacierzysty), Edward Siudyło, Andrzej Słodkowski, Ryszard Słodkowski (łowczy), Tadeusz Sopel, Przemysław Sznajder, Jan Święszek, Wiesław Tarasiuk, Jan Teterwak, Henryk Uszko, Wiktor Wołoszyk (prezes zarządu koła).

Odeszli na wieczne łowy: Stanisław Bednarczuk, Mieczysław Biegowski, Andrzej Buczkowski, Antoni Fuz, Ryszard Gaweł, Józef Kurzawa, Tadeusz Łojko, Józef Noga, Józef Orzech, Kazimierz Pawlik, Tadeusz Plesnerowicz, Tadeusz Rusecki, Stanisław Simon, Marian Wilk, Jan Wróblewski.

<< wstecz