Koło Łowieckie Nr 1 „Ostoja” w Głubczycach

Rok założenia: 1953

Założyciele: Bolesław Fedorowicz, Kazimierz Fleger, Zygmunt Haudek, Ludwik Kędzierski,

Eugeniusz Laszczyk Bolesław Strzelecki, Jan Wąsowicz.

W1946 roku kresowiacy osiedleni na ziemi głubczyckiej wystąpili z inicjatywą utworzenia Powiatowego Koła Łowieckiego w Głubczycach. Byli to m.in. Bolesław Fedorowicz, Ludwik Kędzierski, Kazimierz Fleger, Ignacy Zawadzki, Józef Litwin. Założone wtedy koło istniało do 1953 roku. Prowadziło działalność łowiecką w granicach powiatu głubczyckiego, z wyłączeniem gruntów Państwowych Nieruchomości Ziemskich Pilszcza i Lubotynia. Po podziale kraju na obwody łowieckie dekretem z 29 października 1952 roku z Powiatowego Koła Łowieckiego w Głubczycach utworzono Koło Łowieckie Nr 1 w Głubczycach i Koło Łowieckie Nr 2 „Gwardia” w Głubczycach. Pierwsze z nich dało początek Kołu Łowieckiemu Nr 1 „Ostoja”, którego inauguracyjne Walne Zgromadzenie odbyło się 26 lipca 1953 roku. Wzięło w nim udział 36 myśliwych, którzy przyjęli Statut koła. Wybrano pierwszy zarząd koła w składzie: przewodniczący Grzegorz Niemczyk, łowczy Kazimierz Fleger, sekretarz Mieczysław Placek, skarbnik Józef Malison. W tamtych czasach duże znaczenie gospodarcze miała dla koła zwierzyna drobna. Jeszcze w latach 1975-1995 koło odławiało znaczną liczbę żywych zajęcy (ok. 400 sztuk w roku) z przeznaczeniem na eksport. Pozwalało to na intensyfikację prac gospodarczo-łowieckich. Koło z własnych środków zakupiło ciągnik rolniczy ze sprzętem towarzyszącym, budynek magazynowy wraz z przylegającym gruntem w Dobieszowie, a także zabudowania przy ul. Oświęcimskiej w Głubczycach, które adaptowano na zaplecze gospodarcze i siedzibę koła. Na 7 ha gruntów, wykorzystując własny sprzęt rolniczy, koło prowadzi uprawy zbóż przeznaczonych na karmę dla zwierzyny. Myśliwi na terenie dzierżawionych obwodów wielokrotnie włączali się w sadzenie lasu i zakładali oraz rozbudowywali remizy śródpolne. Problemem w ostatnich 8 latach stał się wzrost populacji przechodniego dzika oraz rosnących odszkodowań łowieckich. Każdego roku w maju koło organizuje trening strzelecki oraz szkolenie z zakresu bezpieczeństwa na polowaniu. Aktualnie 40 jego członków posiada uprawnienia selekcjonerskie. W ramach kultywowania dobrych obyczajów i tradycji łowieckich odbywają się Hubertowiny, organizowane są pasowania myśliwych, polowania wigilijne, wieczorki myśliwskie i uroczyste zakończenia sezonu. Poza działalnością łowiecką myśliwi włączają się w życie społeczne lokalnych środowisk. Dla upamiętnienia 25 rocznicy wyzwolenia ziemi głubczyckiej w 1970 roku w czynie społecznym wznieśli pomnik na terenie obwodu łowieckiego nr 143. Ponadto uczestniczyli w organizacji Festiwalu Banku Miast i dożynek, urządzając ekspozycje łowieckie, które zawsze cieszyły się dużym zainteresowaniem zwiedzających. Obecnie koło liczy 64 członków.

W pierwszym okresie istnienia koło dzierżawiło dwa obwody polne na ziemi głubczyckiej oraz obwód leśno-polny w Gorzowie Śląskim, łącznie 18 200 ha powierzchni. Od 1956 roku gospodarowało w czterech obwodach o powierzchni 26 940 ha, a od 1966 roku posiadało pięć obwodów łowieckich o łącznej powierzchni 21 750 ha, które dzierżawi do dnia dzisiejszego. Są to obwód łowiecki nr 139 „Sulków”, obwód łowiecki nr 140 „Bernacice”, obwód łowiecki nr 141 „Krzyżowice”, obwód łowiecki nr 142 „Równe” i obwód łowiecki nr 143 „Mokre”. W tamtych czasach gospodarka łowiecka oparta była głównie na zwierzynie drobnej (kuropatwa, bażant, zając). W ostatnich latach, dzięki prawidłowo prowadzonej hodowli, koło osiągnęło dobre pogłowie saren, zwiększył się stan liczebny dzików, a w obwodzie łowieckim nr 143 coraz częściej spotyka się przechodnie daniele i jelenie. Z przyczyn niezależnych od koła nastąpiło jednak załamanie się populacji zwierzyny drobnej. Od 12 lat wstrzymano polowania na kuropatwy i zające, zaś polowania na bażanty ograniczono do minimum. Każdego roku zasiedla się bażantem centra hodowlane w obwodach łowieckich nr 140 nr 141 i nr 142. Z myślą o zwierzynie drobnej, głównie kaczce, zalano wodą ok. 20 ha nieużytków między wsiami Grobniki i Babice, chcąc w ten sposób wpłynąć na przyrost lęgów.

Członkowie koła: Aleksander Bencal (prezes zarządu koła), Jarosław Bencal, Eugeniusz Bielecki, Ryszard Biernat, Adam Bilik, Wojciech Bilik (sekretarz zarządu koła), Roman Biliński, Gerard Boraczewski, Mieczysław Borowski, Adam Chryczyk (łowczy), Paweł Chryczyk, Grzegorz Cech, Andrzej Drozdowski, Jerzy Fica, Tomasz Fica, Stanisław Flak, Józef Florek (wiceprezes zarządu koła), Marian Ganczarski, Stefan Janiszewski, Józef Jurkiewicz, Jerzy Jurkowski, Jarosław Kamieniarz, Sylwester Kierzkowski, Władysław Kowalczyk, Władysław Kowalski, Czesław Kuca, Bogusław Kuliński, Krzysztof Kunicki, Paweł Kunicki, Andrzej Kwarciak, Ryszard Laszczyk, Henryk Łupicki, Maciej Łupicki, Wojciech Łupicki, Bolesław Nawara, Dariusz Nawara, Wojciech Nowakowski, Zbigniew Nowakowski, Jan Oleksy, Zdzisław Piliszański, Julian Pomes, Edward Radzio, Franciszek Rondzista, Daniel Rosoliński, Mariusz Rubczyński, Piotr Sikora, Jerzy Skrzypczyk, Jerzy Szramowski, Jan Szydlak, Kazimierz Tokarz (skarbnik), Zbigniew Trznadel, Jan Wac, Andrzej Wachowiak, Jan Wawrów, Lesław Węgrzyn, Sławomir Węgrzyn, Wiesław Węgrzyn, Dariusz Więcek, Jerzy Wołoszczuk, Andrzej Zawada, Wojciech Zawada, Romuald Żurakowski.

Odeszli na wieczne łowy: Zdzisław Adamczyk, Lesław Adamski, Henryk Ciemira, Stanisław Dacyk, Stanisław Dąbrowa, Stefan Drozdowski, Kazimierz Dyja, Bolesław Fedorowicz, Kazimierz Fleger, Tadeusz Gryboś, Kazimierz Górecki, Zygmunt Haudek, Henryk Jarek, Władysław Jarmoliński, Władysław Kaczmar, Ludwik Kędzierski, Zygmunt Kraft, Ryszard Kszyształowicz, Józef Kurek, Eugeniusz Laszczyk, Józef Malison, Marian Marczewski, Longin Monasterski, Jan Motyka, Tadeusz Narajczyk, Mieczysław Placek, Henryk Pospiszul, Bolesław Strzelecki, Bronisław Szembel, Zygmunt Szerlowski, Kazimierz Szewczyk, Franciszek Szybiński, Jan Trznadel, Jan Wąsowicz, Wojciech Załęzny, Józef Zborowski.

<< wstecz